Nasiha.ch

Nga bazat kryesore në (Akiden) besimin e muslimanit është edhe: “përmendja me të mira e shokëve të Profetit salallahu alejhi ue selam dhe mos folja keq për ta. Kështu që kush shan shokët e Profetit salallahu alejhi ue selam, apo njërin prej tyre, nuk ka dyshim se ai është në humje dhe shkatërrim të sigurtë. Dashuria e tyrë është besim dhe sunet, lutja për ta është afrim tek Allahu, pasimi i tyre është rruga e duhur dhe punimi me gjurmët e tyre është mirësi.

Vëlla musliman!
Çdo krijesë në këtë botë jeton me furnizim (rizk) të caktuar, vite të caktuara. E në qoftë se kryhet furnizimi (rizku) i tij dhe vitet e tij kalojnë, vjen koha e udhëtimit (vdekjes).
“Thuaj (o Muhammed): Pikëtakimi për ju është për një ditë, të cilën ju as nuk mund ta afroni qoftë për një orë (për një çast), e as ta shtyni.” (Sebeë, 36).

“Gjuaj o Sa’d, gjuaj! Babë e nënë kurban i bëfsha për ty!”

(Muhammedi a.s. me këto fjalë e nxiste Sa’din në luftën e Uhudit).

“Ne njeriun e kemi urdhëruar për sjellje të mira ndaj prindërve të vet, sepse nëna e vet e mbarti me mundime të shumta dhe pas dy vjetëve iu ndau gjirin. (E porositëm) Të jesh mirënjohës ndaj Meje, ndaj dy prindërve të tu, sepse vetëm tek Unë është kthimi juaj.” (Llukman , 14).

Para se të përmendnim dobitë që ka një besimtarë nga të besuarit në kader, duhet të theksojmë se Islami, ndaj përcaktimit të fatit të njeriut; mban një qëndrim të mesëm. Qëndrim i cili nuk bie në fatalizëm, ku për çdo gjë, të mirë apo të keqe që i ndodh njeriut në jetë, bëhet përgjegjës vetëm kaderi dhe njeriu nuk është i përgjegjshëm për asgjë....

Prej shkaqeve për përmirësimin e vëllazërisë, është që ta këshillosh vëllaun tënd në atë që i bën dobi atij, dhe ajo është argument se ti je i interesuar për të, dhe se ti lakmon që ta shohësh mirë atë. Thotë Allahu (azze ve xhel): “Pasha kohën! Nuk ka dyshim se njeriu është në një humbje të sigurt. Me përjashtim të atyre që besuan, që bënë vepra të mira, që porositën njëri-tjetrin t'i përmbahen të vërtetës dhe që këshilluan njëri-tjetrin të jenë të durueshëm.” (El-Asr)